Σαπουνόπερα: Πόθεν Έσχες….

Posted: 14/12/2012 in Άρθρα

pothen esxes

Από τότε που πρωτοέπιασα την πρώτη εφημερίδα στα χέρια μου κι άρχισα να διαβάζω, θυμάμαι ένα θέμα που αδιαλείπτως εμφανίζεται στα μέσα μαζικής ενημέρωσης: τα δημοσιονομικά. Κάθε χρόνο, μηδενός εξαιρουμένου, κοντά καλοκαίρι μεριά, έρχονται οι εφημεριδούλες με το παλιό καλό θέμα των φορολογικών και των εσόδων του κράτους. Και καλά »η φοροδιαφυγή αποτελεί μάστιγα», και τάχα μου »η εισφοροδιαφυγή είναι πληγή» και πως το κράτος θα πρέπει να αντιμετωπίσει το φορολογικό πρόβλημα και τη μόνιμη απώλεια εσόδων με …ριζική αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος, των συντελεστών ΦΠΑ, των τεκμαρτών κριτηρίων και του πόθεν έσχες.

Έσχες όπως λέμε αίσχος. Φοροτεχνικοί, αναλυτές, λογιστές, καθηγητάδες, υπουργοί, και τα τελευταία χρόνια καθηγητάδες-υπουργοί όπως ο πολύς Αλογοσκούφης και ο περισσότερος Στουρνάρας, για να μην αναφερθώ στον ανοικονόμητο Βενιζέλο και με πάρουν με τις πέτρες – πιο πολλά ξέρει ο μπακάλης μου από οικονομικά απ ότι ο Βαγγέλης, όλοι έχουν άποψη για τη λύση του προβλήματος, και κανείς δεν το λύνει. Ούτε πρόκειται, κατά τα φαινόμενα.

Κατεβάστε ό,τι σάιτ θέλετε, τα στοιχεία υπάρχουν εκεί. Όλα τα νομοσχέδια και οι νόμοι και τα προεδρικά διατάγματα και τα κερασάκια στη τούρτα. Επί δεκαετίες έγιναν όλα τα πειράματα. Μήπως ο πολύς Αρσένης δεν ήξερε καλύτερα; Από οικονομικός αστέρας του ΟΗΕ, δεν κάνω πλάκα, έχαιρε εκτίμησης τότε, στη Ν. Υόρκη ο Αρσένης, τα παράτησε όλα κι ήρθε να γίνει »τσάρος» της οικονομίας στην πατρίδα του. Και; Άλλες εποχές εκείνες, οι παπανδρεικές, ίδια ήθη…

Άλλο πράγμα με συναρπάζει όμως. Ο κόσμος… αυτός είναι που μου τραβάει το ενδιαφέρον. Και πιο συγκεκριμένα η σχέση του με τα φορολογικά. Όχι τα δικά του καλέ. Των AΛΛΩΝ. Όλων των υπόλοιπων δηλαδή, εκτός της αφεντιάς του. Ο κόσμος που τα ΜΜΕ κοροιδεύουν ψιλό γαζί, κι αυτός κοιμάται όρθιος. Ή μάλλον, δεν κοιμάται. Παίρνει μάτι. Θα εξηγήσω τί εννοώ αμέσως.

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, προς το τέλος του έτους δηλαδή, η χαρά των ΜΜΕ είναι το διαβοήτο πόθεν έσχες. Ένα είδος φωσκολικής σαπουνόπερας που κρατάει μια το πολύ βδομάδα. Αλλά όσο κρατάει, κρατάει και το ενδιαφέρον αμείωτο. Γαργαλιστικές λεπτομέρειες απ΄ την τσέπη των επωνύμων – οι ανώνυμοι, ακόμη κι αν κλέβουν περισσότερα, δεν έχουν γούστο-  πικάντικα στοιχεία από τα κτηματολόγια της βουλής, πιπεράτες και πολλά υποσχόμενες διασταυρώσεις οικονομικών στοιχείων βουλευτών παντρεμένων με αοιδούς, επιτρόπων με ηθοποιούς, μεγαλοδικηγόρων με σταρλετίτσες της συμφοράς, ή δημοσιογράφων χωρισμένων από δημοσιογράφους.

Ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε. Δεν μπορείς να θίξεις το ανύπαρκτο. Ως ανύπαρκτο είναι ά-θικτο. Σωστά;

Αλλά σας είπα, εμένα με ενδιαφέρει ο κόσμος.  Αυτός που περνιέται για έξυπνος και πιάνεται απ΄ τη μύτη. Αυτός που έχει φτάσει να αυτοκτονεί ή -ευτυχώς κι έστω-   να ξενιτεύεται. Διότι ο κόσμος είναι σε διαδραστική σχέση με τα ΜΜΕ βάσει του νόμου της προσφοράς και της ζήτησης. Φώσκολο θέλει ο κόσμος, Φώσκολο θα λάβει. Κάθε χρόνο λοιπόν, έρχονται οι εφημερίδες με τους γαργαλιστικούς τίτλους: » αύριο αποκλειστικά στο…. δείτε τί δήλωσαν οι βουλευτές», »σήμερα, στο βραδυνό δελτίο των … σε αποκλειστική κάλυψη ο … θα μας μεταφέρει τα νεότερα από το μέτωπο του υπ. Οικονομικών αναφορικά με το πόθεν έσχες». »Ὀλη η λίστα με τα ονόματα των φοροφυγάδων».

Δεν θα μάθουμε καμιά λίστα. Απλά θα μας πουν ότι υπάρχει κάπου μια τέτοια λίστα και την έχει ο υπουργός καλά κρυμμένη.  Μετά θα μας πουν -όταν αλλάξει ο υπουργός- ότι η λίστα χάθηκε.

Και δώστου ο ανύπαρκτος πολιτικός λόγος να στοιχειώνει πάνω στις εξυπνακίστικες ατάκες. »Οι έχοντες και κατέχοντες» [παρήχηση του έψιλον και του χι και του όμικρον], ή η άλλη ατάκα: »λεφτά υπάρχουν» [παρήχηση της βλακείας και φοβερά πιασάρικη προεκλογικά. Μετεκλογικά πάλι, όχι.]

Είναι τέτοιος ο εθισμός του κόσμου στο πικάντικο και το γαργαλιστικό, τέτοια η εξάρτησή του από το επουσιώδες εις βάρος του ουσιώδους, που λίγο νωρίτερα, κατά Οκτώβρη μεριά, αν θυμάμαι καλά, η ΔΗΜΑΡ -αυτό καλέ το κόμμα που σώζει τα προσχήματα της αριστεροθολούρας-κατέθεσε, λέει, ερώτηση στη Βουλή, σχετικά με το πόθεν έσχες κληρικών, ιεραρχών και μητροπολιτών κλπ. Και ρωτήσανε, λέει, εάν και κατά πόσον έχουν επιβληθεί πρόστιμα μετά από ελέγχους σε μονές και ενορίες.

Βέβαια ο κόσμος δεν είναι τόσο αφελής όσο αφήνει τεχνιέντως τις ελίτ να πιστεύουν. Είπαμε, είναι διαδραστικό το παιχνίδι.  Έχει και ο κόσμος τις άκρες του. Ξέρει να βγάζει πορεία μέσα στη ζούγκλα, μετρώντας τ’ άστρα. Απλά έχει άλλους τρόπους, λιγότερο φανταιζί αλλά εξίσου αποτελεσματικούς. Ο Λέανδρος Ρακιτζής, ο Γεν. Επιθεωρητής Δημ. Διοίκησης, δεν έχει πάψει εδώ και μήνες να στέλνει στη Δικαιοσύνη χιλιάδες περιπτώσεις δημοσίων υπαλλήλων/στελεχών, οι οποίοι πλήρωσαν τα γραμμάτια του σπιτιού τους, τη δόση του αυτοκινήτου τους και τα δίδακτρα των παιδιών τους με παρανόμως καταβληθείσες υπερωρίες, εξαιρέσιμα, εκτός έδρας, συμμετοχές σε επιτροπές έργου, μπόνους, καταχρηστικές πιστωτικές κάρτες και πάσης φύσεως οικονομικές διευκολύνσεις. Οι υπάλληλοι αρνούνται πεισματικά να επιστρέψουν τα κλεμμένα – διότι περί αυτών πρόκειται. Διότι είναι νομότυπα κλεμμένα. Τόσο απλά. Αφήνω στην άκρη τις υπόλοιπες συμπαθείς ομάδες επαγγελματιών, αυτο-απασχολούμενων, κλειστών επαγγελμάτων και των παλιών, κλασικών »εισοδηματίας άνευ απασχόλησης».  Εξοικονομούν κι αυτοί το κάτι τις τους. Κάνουν το κουμάντο τους. Και διαβάζουν φανατικά τις λίστες με τα ακίνητα της Γκερέκου, τα κινητά του Τσίπρα, τα αυτοκίνητα του Χρυσοχοίδη, τις καταθέσεις της Διαμαντοπούλου, και τα του της Μπακογιάννη [έτσι ακριβώς όπως σας το γράφω]….

Είναι σαπουνόπερα πρώτης ποιότητας, όχι αστεία. Σασπένς, εκπλήξεις, ανατροπές, απογοητεύσεις, συγκινήσεις, ξεσπάσματα.  Ο πιο πλούσιος βουλευτής για το 2010; …ο Καρατζαφέρης. Ο μαιντανός.

Οι πιο μπατίρηδες; Τα Αλεκάκια της Αριστεράς, ο σέξυ Άλεξ και η Παπαρήγα. Ενώ ο πασόκος βουλευτής Ευτύχιος Δαμιανάκης, έχει λέει, άκουσον άκουσον, 72 ακίνητα. Η ευτυχία της πράσινης ανάπτυξης….  μάλλον δηλαδή.

Τέλος πάντων, άλλο με ενδιαφέρει εμένα. Όπως είπα και πριν: ο κόσμος. Που δεν έχει ψάξει το ουσιωδέστερο και εμμένει στο επουσιωδέστατο: όχι τί έχουν όλοι αυτοί, αλλά ΠΟΥ τα βρήκαν. Είναι κληρονομιά; Είναι ξέπλυμα χρήματος; Είναι »ηλεκτρικά» της …Ζήμενς; ΠΟΥ τα βρήκαν όλα αυτά; ΠΟΤΕ τα απέκτησαν; Ως υπουργοί; Ως απλοί βουλευτές; Όταν ήταν εκτός Βουλής; Το πού και το πώς θα έπρεπε να ενδιαφέρει το κόσμο, αλλά δυστυχώς αυτά είναι λεπτομέρειες που θάβονται κάτω από την ηδονοβλεπτική εμμονή της κλειδαρότρυπας. Της κλειδαρότρυπας της τραπεζικής θυρίδας.

Ο κόσμος που δεν απαιτεί να έρθει στην επιφάνεια η αλήθεια όλων αυτών των διαπλεκομένων, μεταξύ κατεχόντων, πολιτικής εξουσίας, δικαστικής εξουσίας, ΣΔΟΕ, ΔΟΥ, ορκωτών λογιστών, εσωτερικού ελέγχου, και δίκαιης κατανομής φορολογικών βαρών για την προκοπή του τόπου.

Αν δεν αλλάξει ο κόσμος οικονομική φιλοσοφία και οικονομικό ήθος ώστε να ψηφίσει αυτούς που κάνουν τη διαφορά, οι ταγοί του και οι ελίτ του δεν θα αλλάξουν από μόνοι/ες τους. Δεν λέω ότι είμαστε όλοι φοροφυγάδες. Οι περισσότεροι δεν είναι, ενώ πληρώνουν και την τελευταία δεκάρα, μάλιστα -μέχρι πρόσφατα- εμπρόθεσμα.

Άλλοι πάλι αναγκάστηκαν στη μερική φοροδιαφυγή μπροστά στις αυθαιρεσίες, την αναλγησία και την αδικία των φορολογικών αρχών που διυλίζουν τον κώνωπα και αφήνουν την κάμηλο.

Αλλά κάτι πρέπει να γίνει. Κάπως πρέπει να γίνει – και ομολογώ ότι δεν ξέρω το πώς- το οικονομικό έγκλημα στην Ελλάδα να αποκτήσει μεταφυσική διάσταση και να γίνει συνώνυμο του θανάσιμου αμαρτήματος. Να γίνει κοινωνικό ταμπού, ντροπή και όνειδος.

Συμπληρωματικά, αλλά και πλήρως ενδεικτικά του τί σημαίνει αλλαγή νοοτροπίας και οικονομικής φιλοσοφίας:  Φέτος το καλοκαίρι η Νορβηγική Βουλή είχε προς ημερησίας διατάξεως να συζητήσει το θέμα του σημαντικού πλεονάσματος του κρατικού προυπολογισμού της χώρας. Θα μπορούσε τόσο πολύ πλεόνασμα να δημιουργήσει προβλήματα ανατιμητικών πιέσεων στη νορβηγική κορώνα, με περαιτέρω αντίκτυπο στις εξαγωγές. Η πρόταση της νορβηγικής κυβέρνησης ήταν να χαριστούν φέτος όλοι οι φόροι των πολιτών προκειμένου να μην »επιβαρυνθεί» ο ήδη πλεονασματικός προυπολογισμός! Ενώ η Νορβηγική Αριστερά [έχουν κι απ΄ αυτό οι Νορβηγοί, απ΄ όλα έχουν], αντιπρότεινε να συνεχίσουν οι πολίτες να φορολογούνται κανονικά, και να πληρώνουν κανονικότερα, αλλά τα επιπλέον έσοδα να δωθούν ως δωρεά σε χώρες που αντιμετωπίζουν έντονα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα. Εντός Βουλής το πρόβλημα δεν λύθηκε, κι έτσι προτιμήθηκε η …ηλεκτρονική διαβούλευση, με αποτέλεσμα, το 72 τοις εκατό των Νορβηγών αποφάσισε να συνεχίσει να καταβάλει τους φόρους του κανονικά και τα πλεονασματικά φορολογικά αυτά έσοδα να δωθούν σε άλλη χώρα. Τελικά επελέγη το Βιετνάμ στο οποίο οι Νορβηγοί θα χτίσουν νοσοκομεία…

Θα μπορούσε να συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο στην Ελλάδα; Όσοι βιαστούν να δώσουν τη γνωστή, εύκολη και βολική απάντηση »δεν θα μας αφήσουν», η ερώτηση είναι απλή

Ποιος σε εμποδίζει να πληρώσεις τον φόρο σου;  Ε; Ποιος σε εμποδίζει να πληρώσεις τον φόρο σου;

 

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Κώστας λέει:

    Εξαιρετικό, χιουμοριστικό και δηκτικό! Μπράβο σας.

  2. Ο/Η QaraQul λέει:

    Σε κρατα προσηλωμενο! Με χιουμορ, αμεσοτητα και ευθυτητα! Παρα πολυ καλο! Ευγε!

    • Ο/Η ntianoupoli λέει:

      Όπως είπε και ο Όσκαρ Ουάιλντ, αν θές να πείς την αλήθεια στο κόσμο, κάντον να γελάσει, αλλιώς θα σε σκοτώσει.. Ευχαριστώ!

  3. Ο/Η Maria λέει:

    xaxaxa poly kalo!
    ta-tou-tis-bakoyanni?
    ma ton ta-tou-tis!!

Η γνώμη σας;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s