Όπλα για «ελευθερία». Οι ΗΠΑ μπροστά σε ιστορική πρόκληση

Posted: 18/12/2012 in Διεθνή
Ετικέτες: , ,

Gun Protest

Τέτοιες μέρες που πλησιάζουν οι σκηνές και οι προσδοκίες είναι αναμενόμενες. Τελειώνει το έτος, έρχονται Χριστούγεννα, τα σχολεία κλείνουν, και τα παιδιά πετάνε τις σάκες τους στη γωνία, για τουλάχιστον 15 μέρες. Όταν είσαι 6 και 7 χρονών οι 15 μέρες διακοπές φαντάζει αιώνας. Σε πολλές χώρες το χιόνι γίνεται το σήμα κατατεθέν, μαζί με τον χιονάνθρωπο με την καροτένια μύτη. Από κοντά, η φάτνη, η άγια οικογένεια, τα ζωάκια, οι μάγοι, και λίγες μέρες αργότερα ο πανταχού παρών Άγιος Βασίλης.  Με την πάλλευκη, εμβληματική γενειάδα, τα γυαλιά και τις μαύρες μπότες. Ένα πρόσωπο κάπου ανάμεσα στον Ουγκώ, τον Τολστόι και τον Μπασελάρ, αλλά με κόκκινο σκουφί και πειραχτήριο βλέμμα. Το τζάκι, βεβαίως, αναμμένο.

Οι γονείς ξέρουν τί τους περιμένει τέτοια εποχή. Αυξημένα έξοδα, παιδική φασαρία σπίτι όλη μέρα, θαλπωρή, τζάκι, προετοιμασίες, αμπαλάζ δώρων, φίλοι και επισκέψεις.

28+1 γονείς όμως φέτος δεν ήξεραν μέχρι πριν λίγες μέρες τί τους είχε γραφτό η μοίρα λίγο πριν τα φετινά Χριστούγεννα.

Αναφέρομαι στην πλέον πρόσφατη τραγωδία που έπληξε ένα δημοτικό σχολείο στο Κονέτικατ των ΗΠΑ, όπου βρήκαν το θάνατο απ’ τα πυρά ενός ευφυούς διαταραγμένου 20χρονου, 20 παιδιά, 8 ενήλικες καθώς και η ίδια η μητέρα του θύτη (την σκότωσε ο ίδιος).

Δεν είναι η πρώτη φορά που ολόκληρος ο πλανήτης σοκάρεται με τέτοια νέα, και δεν θα είναι και η τελευταία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις προερχόμενες από την ίδια την Αμερική, αυτή τη στιγμή που σας γράφω υπάρχουν 270 εκατ. όπλα στην ιδιοκτησία και ιδιοχρησία αμερικανικών πολιτών, πράγμα που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ έχουν το υψηλότερο κατά κεφαλήν ποσοστό οπλοφορίας στον κόσμο. Το 2010 σημειώθηκαν πάνω από 30.000 θάνατοι οφειλόμενοι σε πυροβόλα όπλα, αν συνυπολογιστούν τα μοιραία ατυχήματα, οι αυτοκτονίες και οι φόνοι. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η συλλογική μνήμη του αμερικανικού έθνους έχει χαραχτεί από το μυθικό (και λίαν στρεβλό) Φαρ Ουέστ των αρχών του 19ου αιώνα, και δύο πολύ σημαδιακές δολοφονίες: του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και του Τζ. Κέννεντυ.

Η American Riffle Association της οποίας πρόεδρος ήταν μέχρι το  θάνατό του (λόγω γήρατος αν θυμάμαι καλά)  πριν αρκετά χρόνια, ο γνωστός μας… Μπεν Χουρ, κατά κόσμον Τσάρλτον Χέστον (και επί το εξελληνισμένο – εσφαλμένα, αλλά προβλέψιμα Τσάρλτον Ήστον) αποτελεί σήμερα με 4 εκατ. μέλη το πλέον ισχυρό λόμπυ των ΗΠΑ, με δεύτερο ισχυρότερο αυτό των αυτοκινητοβιομηχάνων.

Τσάρλτον Χέστον – Τζέιμς Ντιν, σημειώσατε 1.

Για πολλούς αμερικάνους, φανατικούς υποστηρικτές του συνταγματικού δικαιώματος της οπλοκατοχής-οπλοφορίας και οπλοχρησίας (προστατεύεται από το 2ο άρθρο του αμερικανικού Συντάγματος), το όπλο σηματοδοτεί την ελευθερία του πολίτη να υπερασπίζεται τον εαυτό του, και την ιδιοκτησία του.

Όπως διάβαζα σε κάποια σελίδα της αμερικανικής μπλογκόσφαιρας, πολλοί ενστερνίζονται το απόφθεγμα «ο Θεός δημιούργησε τους ανθρώπους. Ο Σαμ Κολτ τους έκανε ίσους».

Πέρα απ το θέμα της αίσθησης της ελευθερίας, πολλοί αμερικανοί συλλέγουν όπλα λόγω της «ακρίβειας στόχευσης, της καλλιτεχνικής πλευράς της κατασκευής τους, της ομορφιάς ή της σπανιότητάς τους».

Κύριε Ελέησον! Το να συλλέγεις όπλα θα μπορούσα να το καταλάβω. Εδώ όμως φαίνεται ότι συλλέγουν και τις σφαίρες.

Προφανώς για τους ίδιους λόγους….

Δεν είναι μόνο αυτό. Η μητέρα του νεαρού Λάνζα που θέρισε πριν μερικές μέρες τα 6χρονα και 7χρονα αγγελούδια, ήταν η ίδια φανατική συλλέκτης όπλων και survivalist.

Νέος όρος που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστός σε κοινωνίες όπως η δική μας. Survivalists (εκ του αγγλικού survive =  επιβιώνω) είναι οι οπαδοί εκείνης της θεωρίας που πρέσβευε στην ψυχροπολεμική εποχή ότι θα υπάρξει ένα ατομικό ολοκαύτωμα και θα επιβιώσουν μόνον λίγες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη.

Σήμερα, αν και το «τοπίο» έχει αλλάξει αρκετά από την εποχή του Μακάρθυ και του Νίξον, οι survivalists επιμένουν ότι ο κόσμος θα καταστραφεί ολοσχερώς εκτός από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους παγκοσμίως. Και επειδή θέλουν οι ίδιοι να είναι ανάμεσα στους επιβιώσαντες, εκπαιδεύονται στις πολεμικές τέχνες, στις τεχνικές διαβίωσης σε ιδιαίτερα σκληρές και αντίξοες συνθήκες, αποθηκεύουν πάσης φύσεως τρόφιμα μακράς διάρκειας, πυρομαχικά, εργαλεία επιβίωσης (πχ πυξίδα ή γυαλιά νυχτερινής όρασης κλπ), ενώ μαθαίνουν όλες τις τεχνικές των προσκόπων στην ηπιότερη εκδοχή ή των κομμάντος στην αγριότερη.

Ήταν θύμα αυτής της νεύρωσης της αποκαλυπτικής -συντελειακής καταστροφής του κόσμου η διαζευγμένη μητέρα του νεαρού Λάντζα, και εκπαίδευσε τον γιο της στις ίδιες φοβίες και τεχνικές.

Έχουν αρχίσει να ακούγονται επιτέλους φωνές διαμαρτυρίας στις ΗΠΑ για την κατάσταση με τα όπλα και για την ισχύ του λόμπυ αυτού. Δεν ξέρω πόσες αθώες ψυχές θα πρέπει να θυσιαστούν ακόμη στον βωμό του κέρδους, ή των νευρώσεων, ή της παράνοιας, ή της ιδεοληψίας, πριν μπορέσει το αμερικανικό έθνος να επαναξιολογήσει τη σχέση του με τα φονικά όπλα.

Το θέμα είναι ότι οι σκηνές των έντρομων 7χρονων παιδιών, των άψυχων σωμάτων των δασκάλων που προσπάθησαν να σώσουν όσα παιδιά μπόρεσαν, βάζοντας τον εαυτό τους ασπίδα, και οι πετρωμένες κραυγές των μανάδων που μάθαιναν τα «νέα» από το κινητό, δεν ξεχνιούνται εύκολα.

28 οικογένειες δεν θα μπορέσουν να ξανακάνουν Χριστούγεννα. Και κοντά σ’ αυτές, θα είναι και το πνεύμα εκατομμυρίων άλλων, που θα περάσουν αυτές τις γιορτές με μια γλυκόπικρη επίγευση. Νιώθουν τεράστια ανακούφιση που δεν είναι στη θέση των οικογενειών αυτών, που δεν είναι τα δικά τους παιδιά. Αλλά ξέρουν ότι δεν μπορούν να κάνουν τίποτε για να το αξίζουν.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Κώστας λέει:

    Επιτέλους κι ένας έλληνας, ή μάλλον ελληνίδα, που γνωρίζει να γράφει σωστά το Κονέτικατ, αντί του λανθασμένου Κονέκτικατ. Σας ξέφυγε όμως το »ο παρόν Άη Βασίλης» 🙂
    Ε λοιπόν, πολύ ενδιαφέρον αυτό το άρθρο σας.
    Όντως η σχέση των Αμερικανών με τα όπλα εγγίζει τα όρια της παθολογίας.
    Έχω γίνει τακτικότατος αναγνώστης σας.

  2. Ο/Η Νικος λέει:

    Mαρεσεις γιατι ψαχνεις πολυ πριν γραψεις.

  3. Ο/Η Αγριμιώ λέει:

    Το θέμα της οπλοφορίας και της οπλοχρησίας σε μερικές περιοχές, όπως η εν λόγω στις ΗΠΑ κι αυτή των Ζωνιανών στην Κρήτη, επί παραδείγματι, είναι πολύπλοκο. Δεν επιδέχεται ανάλυση σε μερικές μόνο γραμμές. Αυτό που μου προκαλεί εμένα έκπληξη είναι το πού βρίσκονταν τόσο καιρό οι κοινωνικές υπηρεσίες όσον αφορά την συμπεριφορά του νεαρού αυτού, και κατά δεύτερο γιατί δεν περνάνε ψυχολογικά τεστ προτού τους δοθεί η άδεια;

    • Ο/Η ntianoupoli λέει:

      Αγριμιὠ συμφωνὠ απὀλυτα πως το θέμα δεν μπορεί να εξαντληθεί σε 5 αράδες… Το λόμπυ των οπλοκατόχων στις ΗΠΑ είναι ισχυρότατο, όπως βρήκα μετά από έρευνα… Η διαπλοκή ζει και βασιλεύει παντού δυστυχώς….

    • Ο/Η Κώστας λέει:

      δεν νομίζω ότι υπάρχει μπολγκ που θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι αναλύει επαρκώς τέτοια σύνθετα κοινωνιολογικά-ιστορικά φαινόμενα.
      από κει και πέρα θα μου επιτρέψετε να επισημάνω ένα σημαντικό -κατά την άποψή μου- λάθος στην υπόθεση εργασίας που κάνετε (ίσως βέβαια και είναι απλώς λανθασμένη η διατύπωση ): τα ζωνιανά είναι μία και μοναδική περίπτωση »πολιτιστικής οπλοφορίας» -να το πω συνοπτικά έτσι – σε πανελλαδικό επίπεδο, σε αντίθεση με το ότι ισχύει στις ηπα, όπου η οπλοφορία και οπλοκατοχή είναι παναμερικανικό φαινόμενο.

      αυτό εξηγεί εν μέρει και το ανεπαρκές screening των όσων αποκτούν άδεια οπλοκατοχής. ακριβώς γιατί είναι a;erican value ανεξάρτητα της ψυχοδιανοητικής κατάσταης του φέροντος το όπλο!

  4. Ο/Η Αγριμιώ λέει:

    Αγαπητέ Κώστα, είστε ελεύθερος να διατυπώσετε οποιαδήποτε άποψή σας, άλλωστε συζήτηση κάνουμε. Εάν πίστευα ότι όλα όσα γράφω επαρκούν από μόνα τους χωρίς περαιτέρω εμβάθυνση, δεν θα αποζητούσα ούτε τον αντίλογο, ούτε τον διάλογο, ούτε την κριτική σε όσα γράφω.

    Δεν ξέρω για εσάς, εγώ πάντως μεγάλωσα και σπούδασα στην Κρήτη, και αυτή η «πολιτιστική οπλοφορία» δεν είναι κάτι στο οποίο επιδίδονται μοναχά μια μερίδα ανθρώπων. Εάν δεν με πιστεύετε, δεν έχετε παρά να περάσετε τις επόμενες διακοπές σας στην ιδιαίτερη πατρίδα μου για να το διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι.. Καταλαβαίνω την διαφορά που προσπαθείτε να καταδείξετε – έχουν όμως πολλά κοινά αυτές οι δυο ομάδες ανθρώπων. Ένα εκ των οποίων, είναι η νοοτροπία δεκαετιών η οποία έχει πλέον γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους. Γι’αυτό και είναι τόσο δύσκολο να παρθούν κατασταλτικά μέτρα – η νοοτροπία έχει γίνει πλέον τρόπος ζωής τους.

    Στην Αυστραλία οποιοσδήποτε άνω των 18 ετών μπορεί να αποκτήσει όπλο – η διαδικασία ολοκληρώνεται σε 28 μέρες. Το 15% των πολιτών έχουν στην κατοχή τους ένα όπλο. Το 1996 στην Τασμανία, ένας ψυχολογικά διαταραγμένος άνθρωπος σκότωσε 35 ανθρώπους και τραυμάτισε άλλους 23, σε μια ιστορική φυλακή των πρώτων αποίκων η οποία λειτουργεί ως μουσείο. Θύματα υπήρξαν και δυο – έξι και τριών ετών αντίστοιχα. Μόνο τότε η κυβέρνηση εδώ αποφάσισε να κάνει τους κανονισμούς πιο αυστηρούς. Δεν ξέρω κι εγώ πόσες χιλιάδες όπλα κατασχέθηκαν. Το 2002 ένας φοιτητής όρμησε στο πανεπιστήμιο του Monash, στην πόλη της Μελβούρνης, και σκότωσε δυο συμφοιτητές του. Αργότερα ο ίδιος αθωώθηκε λόγω ψυχολογικών προβλημάτων, και βρίσκεται μέχρι και σήμερα σε ψυχιατρικό ίδρυμα.

    • Ο/Η Kώστας λέει:

      Ευχαριστώ για τα σχόλια – λίαν ενημερωτικά, αναφορικά με την Αυστραλία! Δεν διαφωνώ επί της αρχής ότι η πολιτιστική οπλοφορία είναι σύνθετο φαινόμενο. Αυτό που ήθελα να πω είναι ότι στις μεν ΗΠΑ ειναι παναμερικανικό το πρόβλημα, στη δε χώρα μας περιορίζεται μόνο στη Κρήτη, απ όπου κατάγομαι κι εγώ. Δεν βλέπεις πουθενά αλλού στην Ελλάδα διάτρυτες απ τη σκοποβολή πινακίδες στην εθνική!! Για άλλους λόγους επίσης, οι μανιακοί δολοφόνοι είτε serial killers είτε κανίβαλοι, είτε one-off όπως στην περίπτωση του άρθρου, εντοπίζονται κατά κύριο λόγο -όχι αποκλειστικά, αλλά κατά κύριο λόγο στον αγγλοσαξωνικό κόσμο και δη τις ΗΠΑ. Πολλοί αποδίδουν εξηγήσεις που έχουν να κάνουν και με θρησκευτικό μπακ-γκράουντ, ευτυχώς στην ελλάδα δεν έχουμε τέτοια φαινόμενα. όχι ακόμη δηλαδή, κι ελπίζω ποτέ.

      Καλό βράδυ εύχομαι. Θα πάω και στο δικό σας μπλογκ γιατί βλέπω ότι είναι συνδεδεμένο με τη Ντιανούπολη! 🙂

      • Ο/Η Αγριμιώ λέει:

        Μιας και που κατάγεσαι κι εσύ από την πανέμορφη Κρήτη μας, θα ξέρεις πολύ καλά γιατί έγραψα παραπάνω τα όσα έγραψα. Δεν πιστεύω ότι φταίει μοναχά το θρησκευτικό background, αν και παίζει κι αυτό σημαντικό ρόλο. Ένα από τα θετικά του επεισοδίου το 1996 στην Τασμανία, όπως έγραψα και πιο πάνω, είναι ότι οι αρχές προσπάθησαν να κατασχέσουν άμεσα όσα περισσότερα όπλα μπορούσαν – κι εδώ το φαινόμενο της οπλοκατοχής ήταν έντονο από την εποχή μάλιστα των πρώτων αποικιών. Γνωρίζω όμως ότι θα είναι πολύ πιο δύσκολο να απεμπολήσουν οι αρχές αυτές τις συνήθειες από τις ΗΠΑ ή την Κρήτη μας. Για διαφορετικούς λόγους… Καλή συνέχεια και σε εσάς. Ελπίζω να σας πετύχω και σε άλλες αναρτήσεις. Φιλικούς χαιρετισμούς από την μακρινή Αυστραλία.

        ΥΓ Σε μια ανάρτησή μου, έχω κάποιες πληροφορίες για διάφορες έρευνες που γίνονται για τις χώρες του εξωτερικού. Είμαι σίγουρη ότι θα κάνετε τους απαραίτητους συνειρμούς, αλλά θα διαπιστώσετε ότι «ξεβρακώνονται» πολλές αγγλοσαξονικές χώρες.. http://agrimio.wordpress.com/2012/12/17/tell-me-lies/

        • Ο/Η Kώστας λέει:

          Ευχαριστώ για τα σχόλια και το λινκ! καλές γιορτές 🙂
          Α, δεν έχω πάει ποτέ Αυστραλία, αλλά βλέπω ότι εκεί ο Άη Βασίλης βγαίνει απ την …θάλασσα χαχα.

Η γνώμη σας;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s