Cyberwar, Γεωπολιτική και Εθνική Άμυνα

Posted: 22/12/2012 in Γεωπολιτκή, Στρατιωτικά Θέματα
Ετικέτες: , , , , , ,

cyberwar

«O κυβερνοπόλεμος έρχεται» προφήτευαν το 1993, λίγα δηλαδή μόλις χρόνια μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ και την επανένωση της Γερμανίας, σε μια σχετική μονογραφία της γνωστής συντηρητικής πολιτικο-στρατιωτικής δεξαμενής σκέψης Rand, ο J. Arquilla και ο D. Ronfeldt. Από τότε έχει κυλήσει πολύ νερό στ’αυλάκι, κυρίως από τεχνολογικής άποψης. Το 1993 υπήρχαν ακόμη προσωπικοί υπολογιστές 8886 και η χωρητικότητα ενός συνηθισμένου σκληρού δεν ξεπερνούσε τα 6 ΜΒ. Υπήρχαν ακόμη φλόπυ των 5,5 ιντσών, και τα Windows ήταν στην έκδοση 3.3.1.  

Τί είναι ο κυβερνοπόλεμος; Είναι η χρήση παντός τύπου τεχνολογίας της πληροφορίας για επίτευξη εμπλοκής ή αχρήστευσης στις ηλεκτρικές, ηλεκτρονικές, και λοιπές άλλες τεχνολογικές υποδομές του εχθρού: εγκαταστάσεις τηλεφωνίας, δίκτυα μεταφορών, τραπεζικά ονλάιν συστήματα, ηλεκτροδότηση κλπ. 

Ο κυβερνοπόλεμος κινείται ακόμη κάπου ανάμεσα στο τεχνολογικά εφικτό και τη σφαίρα της φαντασίας. Όχι, δεν είναι ακόμη τόσο διαδεδομένος ή προχωρημένος όσο νομίζουμε, όχι, δεν είναι ανύπαρκτος, αδύνατος ή απίθανος. Σαν ένα πρώτο παράδειγμα κυβερνοπολέμου ας πάρουμε την έκρηξη ενός σοβιετικού αγωγού φυσικού αερίου στην αχανή Σιβηρία, πίσω στο 1982, ένα υποτιθέμενο γεγονός που εξακολουθεί να παραμένει στη σφαίρα του θρύλου ή του μύθου. Υποτίθεται ότι η CIA κατάφερε να φυτέψει μια »λογική βόμβα» -δηλ. τηλερυθμιζόμενη- στον σοβιετικό αγωγό και την κατάληλλη στιγμή να την πυροδοτήσει, πράγμα που προκάλεσε έκρηξη 3 κιλοτόνων ή το αντίστοιχο μιας μικρής πυρηνικής βόμβας. Στόχος ήταν να προκληθούν ζημίες στην σοβιετική οικονομία μέσω της διακοπής της ομαλής μεταφοράς φυσικού αερίου προς την Ευρώπη, μέσω σαμποτάζ στα συστήματα ασφαλείας του αγωγού, μέσω του καναδικού λογισμικού που χρησιμοποιούσαν οι Ρώσοι, και στο οποίο η ΣΙΑ υποτίθεται ότι εμφύτεψε «ιό». Αυτά τουλάχιστον μαθαίνουμε από τον Thomas Reed, πρώην υπάλληλο στο Συμβούλιο Εθνικής Αμύνης των ΗΠΑ, στο βιβλίο του At the Abyss, που κυκλοφόρησε το 2004. Από την άλλη, ο Βασίλι Πχέλιντσεφ, πρώην διοικητής της Γκα-Γκε-Μπε στην περιοχή όπου υποτίθεται ότι συνέβη η έκρηξη, αρνείται το γεγονός.

Αν αυτά φαίνονται μακρινά, το 2012 είναι η χρονιά που οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο άρχισαν να μιλάνε πιο ανοιχτά και ξεκάθαρα σχετικά με την αναγκαιότητα της «κυβερνοασφάλειας» και της «κυβερνοάμυνας». Δεν είναι ότι αποφάσισαν να αποκαλύψουν υψίστης ασφαλείας μυστικά για οπλικά συστήματα ή δίκτυα. Αντιθέτως, αυτή η «ειλικρίνεια» πηγάζει απ’ τη διαπίστωση ότι κανείς στο μέλλον δεν θα μπορεί να είναι 100 τοις 100 ασφαλής και άτρωτος από εχθρικές επιθέσεις στα πληροφοριακά του αστικά/πολιτικά συστήματα και τις βάσεις δεδομένων. Τα συστήματα εκείνα δηλαδή που χρησιμοποιούμε για να ζήσουμε την καθημερινότητά μας, από το να κάνουμε ανάληψη σε ένα μηχάνημα ATM, μέχρι να ξέρουμε ότι τα ραντάρ πολιτικής αεροπορείας ή τα συστήματα πυρασφάλειας, ή ο,τιδήποτε άλλο λειτουργούν σωστά.

Άλλωστε μην πάε μακριά. Κάθε τρεις και λίγο η ελληνική μπλογκόσφαιρα ανεβάζει ειδήσεις όπου έλληνες χάκερ «χτύπησαν» στόχο στα Σκόπια, τούρκοι χάκερ «χτύπησαν» στη Θράκη και Σκοπιανοί χάκερ «αντεπιτέθηκαν» στη Β. Ελλάδα. Οι κυβερνοσυμπλοκές – είτε πρόκειται για χαμηλής ισχύος και μικρής εμβέλειας είτε το αντίθετο, θα είναι το τοπίο του μέλλοντος, παράλληλα με τις όποιες κλασσικές μορφές συρράξεων και πολέμου. Φανταστείτε το σενάριο κατάρρευσης του τραπεζικού συστήματος στη Θράκη ή του ΙΚΑ Β. Ελλάδας, συνεπεία πετυχημένης «σοφτγουερικής» επίθεσης στους κώδικες ασφαλείας των βάσεων δεδομένων τους.

Ο κυβερνοπόλεμος άλλωστε έχει και άλλα συνθετικά: κυβερνοτρομοκρατία, κυβερνοληστείες, κυβερνοπειρατεία, κυβερνοαντίσταση και νεολογισμούς όπως «χακτιβιστές»!

Ένας απ’ τους βασικότερους πυλώνες αυτής της νέας κατάστασης είναι η ικανότητα ενός κράτους ή μιας κυβέρνησης να μπορεί, -σε περίπτωση που υποστεί κυβερνοεπίθεση- να διατηρήσει μια ελάχιστη συνέχεια λειτουργίας και συντονισμού οργάνων και ροής λήψης αποφάσεων. Με άλλα λόγια να μην καταρρεύσει πλήρως, αλλά να μπορεί, μέσω των δικών της δικτύων και προτύπων τυποποίησης να αντισταθεί, να ανασυνταχθεί ή και να αντεπιτεθεί.

Ο κυβερνοπόλεμος στις υποδομές και τα δίκτυα ενέργειας μιας χώρας

Μετά από τα πρόσφατα γεγονότα και την δημοσιότητα και παραφιλολογία σχετικά με τους ιούς Flame, Stuxnet και τις συνδυασμένες επιθέσεις των ΗΠΑ/Ισραήλ κατά της Τεχεράνης, καθίσταται προφανές και στον πιο αδαή, ότι ο κυβερνοπόλεμος θα μπορούσε [και αναμένεται] να γίνει η αιχμή του δόρατος για επιθέσεις στις ενεργειακές υποδομές μιας χώρας με απότερο στόχο την δημιουργία ανωμαλίας στις πηγές ενέργειας ή πολύ απλά τη σπέκουλα στα διεθνή χρηματιστήρια. Άλλωστε το παραδέχθηκε στις αρχές αυτού του μήνα η Αμερικανο-Σαουδαραβική ΑΡΑΜΚΟ σχετικά με την επίθεση που υπέστη τον περασμένο Αύγουστο με τον ιό Shamoon. Στόχος της επίθεσης ήταν η διακοπή εξόρρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου. Tόσο οι σαουδάραβες όσο και οι αμερικανοί είναι σίγουροι ότι πίσω απ’ αυτή την κυβερνοεπίθεση ήταν το Ιράν.

Μεμονομένες κυβερνοεπιθέσεις υπήρχαν ήδη απ’ το 2000, αλλά το παιγνίδι άρχισε να χοντραίνει μετά τον ιό Stuxnet, ο οποίος είχε, αυτή τη φορά στόχο, τις εγκαταστάσεις εμπλουτισμού ουρανίου της Τεχεράνης. Έκτοτε όλη η Μέση Ανατολή έχει γίνει το θέατρο πολλαπλών κυβερνοεπιθέσεων, όπως για παράδειγμα μέσω του ιού W32 Flame που χτύπησε τόσο την Εθνική Επιχείρηση Πετρελαίου του Ιράν όσο και τις τράπεζες του Λιβάνου. Παρόμοια κρούσματα και στο Κατάρ, και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα…

Ίσως ακόμη ο όρος κυβερνοπόλεμος να είναι δυσανάλογος προς την πραγματική ισχύ και επίτευξη βλάβης στον εχθρό, και να ήταν σωστότερο να μιλάμε με όρους κυβερνο-αντάρτικου. Τί εννοώ;

Οι επιθέσεις αυτές είναι σχετικά μικρής εμβέλειας με χαμηλά ποσοστά φθορών, είναι φθηνές, δεν επιστρατεύουν στρατιές, γίνονται κυριολεκτικά μέσα από γραφεία, μπροστά σε μια οθόνη. Συχνά πραγματοποιούνται «δοκιμαστικά», και το κράτος που τις έχει υποστεί δεν τις γνωστοποιεί είτε από αμηχανία, είτε γιατί προσπαθεί να εκτιμήσει εάν η επίθεση ήταν μεμονωμένη ή μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου, ώστε να αντιδράσει ανάλογα.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι στο μέλλον όλο και περισσότερες χώρες θα αφιερώνουν όλο και μεγαλύτερα κονδύλια στην κυβερνοάμυνά τους, διεξάγοντας παράλληλα έναν ακόμη πόλεμο: την προσέλκυση και παραμονή «φαιού κεφαλαίου», εθνικού ή εισαγόμενου.  

Στα καθ’ ημάς τώρα, και για να συνδέσω εν είδει επιλόγου, το παρόν άρθρο με τις Εν. Δυνάμεις και το πραγματικά αξιόλογο έμψυχο υλικό τους. Τί προτιθέμεθα να κάνουμε εμείς; Πώς με τα γελοία οικονομικά μέτρα και τις οριζόντιες κι ανεγκέφαλες περικοπές δαπανών θα μπορέσουν οι Εν. Δυνάμεις μας να κρατήσουν το όποιο φαιό κεφάλαιο έχουν ή και να προσελκύσουν νέο; Μια φορά στο τόσο διαβάζω για ελληνόπουλα που πρώτευσαν σε πανευρωπαικούς ή και παγκόσμιους διαγωνισμούς μαθηματικών. Ελληνόπουλα που αύριο θα είναι ήδη 20 χρονών που θα μπορούσαν να ακολουθήσουν στρατιωτική καριέρα. Πιστεύω ότι οι Εν. Δυνάμεις μας, αλλά και τα πανεπιστήμιά μας, έχουν το απαιραίτητο φαιό κεφάλαιο για την ανάπτυξη μακροπρόθεσμα, είτε αμυντικών είτε επιθετικών μορφών κυβερνοπολέμου. Αλλά αυτό χρειάζεται όραμα, προγραμματισμό, και οικονομική στήριξη τόσο απ’ την πολιτεία όσο κι από την ελληνική ελίτ, αυτήν την κρατικοδίαιτη, οκνηρή, και στείρα επιχειρηματικά.

Ο φυσικός πλούτος της χώρας μας είναι επαρκής για να ανοίξει και έχει ήδη ανοίξει τις ορέξεις σε πολλά αρπακτικά της Ευρώπης και διεθνώς, από ΗΠΑ μέχρι Κίνα, περνώντας απ’ τη Μέση Ανατολή, που αν δεν εξαγοράσει λιμένες, φλερτάρει με ποδοσφαιρικές ομάδες, κι αν ναυαγήσει αυτή η υπόθεση, έχει άλλα εναλλακτικά σχέδια. Μπροστά στις συσπειρωμένες ύαινες δύσκολο να αντισταθεί κανείς για πολύ, αλλά ακόμη κι έτσι, όπως πιστεύω και διατύπωσα σε προηγούμενο άρθρο, οι εθνικές  πολιτικο-οικονομικές ελίτ των Βαλκανίων θα παίξουν το ρόλο του υπεργολάβου αυτού του φυσικού πλούτου, για λογαριασμό των πολυεθνικών με τις ληστρικές εξαγορές.

Αλλά για να πείσουν περί την επάρκειά τους, οι ελίτ θα πρέπει πρωτίστως να αποδείξουν ότι είναι σε θέση να προστατέψουν τον φυσικό πλούτο τόσο από ηλεκτρονικές όσο και από συμβατικές επιθέσεις. Για να το κάνουν όμως αυτό θα πρέπει να επενδύσουν επειγόντως σε τεχνολογίες αιχμής, υποδομές και διάνοιες.

Θα δώσω ένα ωμό παράδειγμα, πιο ωμό δεν γίνεται: τις ΗΠΑ δεν τις ενδιαφέρει αν η Θράκη και ο όποιος φυσικός της πλούτος ανήκει στη Βουλγαρία, την Ελλάδα ή την Τουρκία. Αν τα κοιτάσματα φυσικού αερίου νοτίως της Κρήτης εμπίπτουν ή όχι στην ελληνική ΑΟΖ. Δεν τις ενδιαφέρει το δίκαιο, η Ιστορία, ο γηγενής πληθυσμός ή άλλα κριτήρια. Κίνητρο και γνώμονάς τους είναι το συμφέρον και η αρπαγή πολύτιμου γι’ αυτές πλούτου στην καλύτερη περίπτωση, ή να μην πέσει ο πλούτος αυτός στα χέρια του αντίπαλου δέους, στη χειρότερη. 

Τις ενδιαφέρει λοιπόν να τον «αφήσει» κάνοντας γεωπολιτικές και οικονομικές πλάτες σ’ εκείνον τον εθνικό υπεργολάβο που θα τους προσφέρει «ολοκληρωμένη λύση» και one-stop shopping: υψηλά ποσοστά μερίσματος/κέρδους, χαμηλά κόστη, αποτελεσματική στρατιωτική προστασία και ασφάλεια των assets.

Τόσο απλά και ξεκάθαρα.

Advertisements
Σχόλια
  1. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Πολύ σωστές οι επισημάνσεις! Στην κυβέρνηση τρικολόρ ακούνε;

    • Ο/Η ntianoupoli λέει:

      Η κυβέρνηση τρικολόρ παίρνει εντολές από αλλού, τι να ακούσει Σταύρο;;

    • Ο/Η Ευη λέει:

      Αυτη Σταυρο δεν ειναι κυβερνηση. Ειναι μαριονετες του παγκοσμιου κουκλοθεατρου, που παριστανουν τους ηγετες, και εκτελουν τυφλα τις εντολες αυτων που κινουν απο τα παρασκηνια τα νηματα!

      • Ο/Η Σταύρος λέει:

        Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία περί τούτου!!! Άλλωστε αυτοί χρηματοδοτούν και τα κόμματά τους.

Η γνώμη σας;

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s